Ding 23 Evaluatie

Tja, vul maar in. De tijd zal het leren. Dat we er iets mee moeten is wel duidelijk, anders missen we straks grandioos de boot. Wouter Gerritsma (WoWter) zegt in zijn blog: " Het gaat er om dat de medewerkers in de bibliotheek om kunnen gaan met het veranderende media-aanbod. Dat bestaande en nieuwe gebruikers voorzien kunnen worden van informatie die ze nodig hebben via kanalen die hen aanspreken (de bibliotheek is in staat zich plooibaar op te stellen)". En: "Bibliotheekvernieuwing heeft een grote digitale component. Bij een goede digitale bibliotheek hoort ook een digitale dienstverlening. Medewerkers zullen dus voorbereid moeten zijn om die omslag naar digitaal werken te kunnen maken. De cursus 23 dingen is daartoe een goede aanzet". Helemaal mee eens!
In hetzelfde blog staat een reactie van een cursiste die teleurgesteld is, omdat ze na afloop van de cursus het gevoel heeft, dat er in de organisatie waar ze werkt niets gebeurd met de opgedane kennis. Maar zoiets heeft even tijd nodig. En je kunt zelf altijd dingen verder uitdiepen, want in feite heb je in de cursus niets anders gedaan dan even oppervlakkig kennis gemaakt met bepaalde zaken. Sommige dingen kun je nu al in bepaalde werkprocessen gebruiken. Hierbij denk ik bijvoorbeeld aan Google Docs.
Het houdt natuurlijk niet op bij de cursus 23 dingen. Wowter geeft onder de link "bibliotheek 2.0 ontwikkelingen" (kopje "na 23 dingen") bijvoorbeeld aan dat er een ding 70 bestaat (over vrije en legale MP3 downloads).

De cursus zelf heb ik als zeer nuttig en leerzaam ervaren. Een aantal dingen, zoals RSS, Flickr, chat, YouTube, podcast en vodcast waren al bekend, al wist ik weer niet dat video's on demand vodcasts worden genoemd. Echte verrassingen waren Last.FM, LibraryThing en de vele tools om foto's te bewerken. Over de overige dingen had ik wel eens gehoord of gelezen, maar nooit echt mee gespeeld. Van te voren was ik sceptisch over Twitter, maar ik moest mijn mening herzien. Het is een snel en direct medium en als ik zie hoe slim de ZB dat inzet, dan moeten we daar in Zeeuws-Vlaanderen zeker mee aan de slag. Ik geloof niet dat het de zoveelste hype is, zoals afgelopen week in het AD gesuggereerd werd. Er zijn bijvoorbeeld al bedrijven die Twitter inzetten als aanvulling op hun klantenservice. Rest me nog de begeleiders van de ZB, speciaal Henri en Alinda, te bedanken voor hun hulp en reacties.

Zou het bijna vergeten, maar ik moet nog uitleggen waar mijn blognaam vandaan komt. Welnu, ik woon in Vogelwaarde. En Vogelwaarde is een samenvoeging van twee kerkdorpen, Stoppeldijk, in de volksmond Rapenburg genoemd en Boschkapelle. Ben een geboren en getogen Bossenaar en Bosse Piel is een niet officiële benaming voor iemand die afkomstig is van Boschkapelle.

Het woord piel is dialect voor eend en Bosse piel verwijst naar een koek in de vorm van een gestileerde eend, die gebakken werd door het bakkersgeslacht Van Leuven. Het is bekend dat bij een dijkdoorbraak in 1808 vlakbij Boschkapelle, dat toen aan een zeearm van de Westerschelde lag, een zekere bakker Van Leuven één van de slachtoffers was. Of hij al pielen bakte, vertellen de analen niet. Mijn ouders hebben wel nog Ko en Piet van Leuven gekend. Zij hadden allebei een bakkerij en bakten onder andere pielen. De zoon van Piet, Bert, zette de traditie van het pielen bakken voort. Hij kwam een paar keer per week met brood en aanverwante artikelen bij ons aan de deur en riep dan met luide stem: "De bakker!!" Mijn neef, die heel vaak kwam spelen, zei altijd tegen mijn moeder wanneer hij zin had in een piel: "Tante Fien, ik heb zo'n honger."

Bakker Bert had geen opvolgers en heeft helaas het recept van de pielen meegenomen in zijn graf. Hij is een paar jaar geleden gestorven. Toen hij met pensioen ging, namen Jo en Toon van Leuven, bakkers van het naburige Rapenburg en geen directe familie van Bert, zijn klanten over. Zij bakten ook pielen, maar deze konden qua smaak niet tippen aan die van "d'n Bosch", of te wel Boschkapelle. Inmiddels is hun bakkerij eveneens gesloten en ik was daarom totaal verrast, toen collega Conny me vertelde dat ze Bosse pielen gegeten had, afkomstig van een bakker in Axel. Ze heeft voor mij een zak gehaald. En hoewel op de sticker op het zakje "Bosse pielen" vermeld stond, kan ik jullie verzekeren dat het geen echte waren. De vorm klopte aardig, op de kop na, maar ze smaakten als de Rapenburgse. Bosse pielen waren bovendien donkerder van kleur. Conclusie: de pielen op de foto zijn Rapenburgse pielen, gebakken in Axel.

En nu: op naar ding 70, maar eerst een lange time-out: De heg moet nodig gesnoeid, want die ziet er inmiddels behoorlijk woest uit, de goten moeten schoongemaakt, de sloot moet dringend gemaaid en......last but not least, ik moet weer eens wat aandacht besteden aan Zandhaasje.

Ding 22 Bibliotheek 2.0

Mocht het na deze lawine aan leesvoer nog niet duidelijk zijn wat bibliotheek 2.0 inhoudt, dan komt dat besef vast nooit meer. Edwin geeft in z'n post "Bibliotheek 2.0 overpeinzingen" van 18-08-2007 aan waar het met name om draait: "het centraal stellen van de gebruiker en gebruikersparticipatie". Of zoals het in het artikel in Wikipedia verwoord wordt: "de bibliotheek dient de traditionele manier van het aanbieden van diensten, die gekenmerkt wordt door eenrichtingsverkeer, om te vormen naar diensten waarbij sprake is van tweerichtingsverkeer. De deelname en feedback van klanten spelen daarbij een cruciale rol".

John Riemer zegt in "To better bibliographic services" onder andere dat klanten van de biblotheek zouden moeten kunnen zien in welke vestigingen in de omgeving een bepaalde titel te vinden is. Nou meneer Riemer, het is zeker zo dat uw voorstellen nog lang niet allemaal gerealiseerd zijn, maar dit hebben we in Zeeland al jaren voor elkaar. En het IBL loopt als een trein.

We moeten sowieso niet doen alsof er in de regio niets gebeurd: We hebben de aquabrowser met RSS (werkt) en we doen mee met Aladin. Hierbij moet helaas opgemerkt worden dat het aantal vragen de laatste jaren erg terugloopt. De ZB zit op Hyves, twittert, chat en blogt en in Vlissingen wordt gewerkt met wiki's en heeft een deel van het personeel een groepsblog opgezet. Nu de Oosterschelderegio en Zeeuws-Vlaanderen nog. Op onze scheurkalender stond gisteren de spreuk: "Enthousiasme verspreidt zich als rimpels op het water". Laten we ook na 23 Dingen enthousiast blijven en proberen met de instrumenten, die ons zijn in de cursus zijn aangereikt, het bibliotheekwerk in Zeeland te verbeteren.

En natuurlijk hoeven we niet zelf het wiel uit te vinden. Op biblioblogs en online communities als Bibliotheek 2.0 zijn genoeg ideeën te vinden. Zo zag ik op Bibliotheek 2.0 een aardig verhaal van Birgit Jacobs van de OB Breda. Daar passen ze de publiekscatalogus tijdelijk aan naar aanleiding van landelijke of locale acties. Ze noemt onder andere de Boekenweek, de Maand van het Spannende Boek en Nederland Leest. Er worden dan verwijzingen gemaakt naar relevante externe websites en themalijsten. De activiteiten en bijbehorenden materialen uit de collectie worden hiermee extra onder de aandacht van de fysieke en virtuele bibliotheekbezoeker gebracht.

Ding 21 Aquabrowser

Wie zou die digitale cataloguskaartjes van de Ann Arbor District Library verzonnen hebben? Verlangt deze persoon misschien stiekem terug naar de goede oude kaartcatalogus? Als er echter iets is wat het stoffige imago van de bibliotheek bevestigd, dan zijn het wel die bakken vol kaartjes.

Mijn arbeidszaam leven is begonnen bij de Provinciale Bibliotheek Centrale Noord-Brabant. En ik werkte daar, juist ja, op de catalogusafdeling. In die tijd (zo'n 20 jaar geleden) werden in Noord-Brabant veel bibliotheken geautomatiseerd. Ook de kaartcatalogus van de PBC zelf was op een gegeven moment niet meer nodig. Zo kon het gebeuren dat een al wat oudere medewerker zijn levenswerk bij het oud papier moest gooien. En hij keek niet blij. Of dat nou daarom was, is echter de vraag, want hij keek nooit erg blij.

Bij de "sociale" catalogi waarmee we nu, of al eerder, kennis hebben gemaakt, draait het steeds om hetzelfde principe. De gebruikers kunnen zelf gegevens toevoegen: tags, beoordelingen, recensies, commentaar op recensies en zelfs eigen lijstjes, die dan eventueel met anderen gedeeld kunnen worden. Ook hier tweerichtingsverkeer. Ben benieuwd wanneer deze stap bij onze eigen Zeeuwse catalogus gezet wordt. Hij kan er alleen maar beter van worden. Zo kan het bijvoorbeeld handig zijn wanneer je bij een titel naast de recensie van NBD/Biblion nog andere boekbesprekingen of commentaar van gebruikers kunt vinden. De recensies van de NBD zijn namelijk niet altijd even objectief. Het maken van een lijstje met titels vond ik overigens in de catalogus van de OBA gemakkelijker dan in WorldCat. Kwestie van gewenning waarschijnlijk.

Het mooie van de site van de OB Amsterdam is dat je de tekst kunt vergroten en voor slechtzienden en mensen met een taalachterstand is er nog een ander hulpmiddel, namelijk BrowseAloud. Je gaat met je cursor over de tekst en deze wordt dan voorgelezen. Hiervoor hoef je slechts eenmalig een klein programma op je pc zetten. Eigenaardig is wel dat als je op http://zoeken.oba.nl/ klikt, je linksboven een knop "zoeken" (Aquabrowser) krijgt en daarnaast een knop "catalogus". Alsof je met behulp van de catalogus niet kunt zoeken. De knop "catalogus" is overigens een link naar de "oude" (Vubis) catalogus. In Zeeland is dat beter opgelost door het gebruik van de tekst "klassieke catalogus".



WorldCat is een geweldige catalogus, met links naar bijvoorbeeld Googlebooks en Amazon. "Het woordenboek der Zeeuwse Dialecten" hebben ze in ieder geval ook in de Staatsbibliothek zu Berlin, Kungl. Biblioteket - Sveriges Nationalbibliotek en de Library of Congress. Met eigen ogen heb ik ook een exemplaar gezien in de Lenin Bibliotheek in Moskou.

Voor de tuiniers onder ons: De "Encyclopedia of planting combinations" is helaas niet in een Nederlandse bibliotheek aanwezig. Het is wel vertaald in het Duits, Frans en Pools. Als je een beetje thuis bent in de Latijnse namen van planten kom je echter een heel eind. Het staat bovendien vol prachtige foto's. Dit fraaie boek, waarvan in Nederland geen equivalent bestaat, is overigens gewoon via Amazon of de Drukkerij in Middelburg te bestellen.

Woordenwolken zijn kennelijk in tegenwoordig. Ook de Duitse zoekmachine Hulbee maakt hiervan gebruik. Zoeken op "Mijnsbergen" levert in de tagcloud in ieder geval Edwin, bibliotheek en ZBdigitaal op. Bij een zoekactie op "Hulst" snap ik in eerste instantie de associaties met getand en stekels niet direct tot ik onder de resultaten een artikel over de plant hulst zie staan. Niet aan gedacht natuurlijk.

Toch levert zo'n tagcloud regelmatig echt onverklaarbare associaties op. Een voorbeeld uit onze eigen aquabrowser. Ik zoek op "Een wandeling door Hoek en zijn gehuchten in de dertiger jaren en de latere metamorfose na de 2e wereldoorlog" (een kortere titel kon ik niet vinden). Dat levert 1 treffer op. De associaties dorp, platteland en de tegenstelling hiervan stad zijn nog te snappen. Maar wat moet ik met tuin, slachtoffer, generatie, standaardwerk, restaurant, groep, Vlissingen, Londen, Amsterdam en Rotterdam. Staan die steden voor de metamofose? Moet je nu eens in Hoek gaan kijken. Wanneer je dezelfde titel intikt tot en met het woord jaren, dan krijg je vijf treffers en zijn in de woordenwolk de genoemde plaatsen verdwenen en vervangen door Biervliet, Hulst en Barcelona. Het restaurant is er echter nog steeds (de friettent?) Kortom, zo'n woordenwolk ziet er leuk uit en kan in bepaalde gevallen handig zijn (je komt nog eens op een andere zoekterm), maar ik hecht er niet teveel belang aan.

Ding 20 Muziek online beluisteren

Last.fm is een geweldige site om op rond te struinen. Ik houd van verschillende muzieksoorten, maar vooral van klassieke muziek. Daarom heb ik me tijdens m'n zoektocht tot dat laatste genre beperkt. Kan meteen al zeggen dat de zin in de begeleidende tekst van 23dingen "vooral die van het ijzeren muziekrepertoire" inmiddels achterhaald is: Schütz, Praetorius, Palestrina, Byrd, Rosenmüller, Stoelzel, Vanhal, Dussek, Danzi, Zelenka en Rosetti om er een stel te noemen, zijn wel te vinden op Last.fm, maar behoren niet bepaald tot de bekende componisten. Oké, ik geef direct toe dat muziekweb veel meer klassieke componisten en werken bevat, maar toch ben ik op Last.fm ook voor mij onbekende namen tegengekomen.

In het begin snapte ik niet hoe je de muziek van de componist, die je gevonden hebt, kunt beluisteren. Zo had ik gezocht op John Field, maar toen ik klikte op "Play John Field Radio" kreeg ik o.a. Scriabin, Lizt en Krommer te horen. Ook mooi, maar daar had ik niet om gevraagd. Kwam er later achter dat je op albums of tracks moet klikken.

Aardig is dat gebruikers tags, afbeeldingen van componisten, biografische gegevens en eventueel recensies van een werk kunnen toevoegen. Het is zelfs mogelijk een remix samen te stellen van stukken die je ergens op de site tegenkomt of die je al in je bibliotheek hebt staan. Die remix kun je dan weer naar iemand anders sturen.

Ik heb er niet zo'n behoefte aan mijn muziek met anderen te delen en bovendien klinkt een cd in de stereo nog altijd beter dan de geluidsfragmenten op de computer. Om nieuwe ideeën op te doen is Last.fm echter uitstekend geschikt. En dan met een verlanglijstje naar Saturn in Keulen. Dat is voor mij en een aantal familieleden een ritueel dat ieder jaar terugkomt. De zaken van Saturn kun je vergelijken met de Mediamarkten (ze horen trouwens tot hetzelfde concern). Alleen die ene zaak aan de Maybachstrasse, vlakbij station Köln Hansaring is een geval apart. Drie verdiepingen stampvol cd's en dvd's. Ze zeggen dat ze de grootste van Europa zijn en dat wil ik graag geloven. Als je er voor het eerst komt, weet je niet waar te beginnen. Het grootste deel van de cd's kun je beluisteren door middel van koptelefoons die boven de rekken hangen (30 seconden van iedere track).

Bovenstaand portret is van Giovanni Punto, oftewel Jan Vaclav Stich (1746-1803). Hij was een virtuoos hoornist en beroemd in zijn tijd. Mozart bewonderde hem om zijn spel en componeerde zijn Sinfonia Concertante K297b met Punto in gedachte als solist op de hoorn. Beethoven schreef voor hem zijn Sonate voor hoorn en piano (Opus 17). Punto voerde dat werk twee keer samen met de jonge Beethoven aan de piano uit. Dat de hoornist werkelijk beroemd was, bleek wel uit het commentaar van een muziekcriticus: "Wie is die Beethoven?" Punto is uiteraard bekend in muziekkringen, maar Beethoven...". De hoornist zelf schreef onder andere een zestiental hoornconcerten, waarvan er verschillende verloren zijn gegaan. Op zijn begrafenis waren duizenden mensen aanwezig en werd het Requiem van Mozart gespeeld.

Ding 19 Sociale netwerken

Van alle dingen die de afgelopen tijd voorbij zijn gekomen, is dit het ding waarmee ik de minste affiniteit heb. Voel er niets voor om m'n hele hebben en houden op internet te zetten en dat met anderen te delen. Dit is overdreven, ik weet het, maar het maakt wel duidelijk wat ik bedoel. Vrienden zoek ik liever op buiten de digitale wereld en ik zou bovendien niet weten waar ik de tijd vandaan moest halen om te hyven.

Vluchtig kennisgemaakt met de in de cursus genoemde sociale netwerken. De layout van Facebook en Hyves kunnen me niet erg bekoren. Het ziet er rommelig uit. Wanneer je je voor het eerst aanmeldt bij Orkut wordt je gevraagd de communityregels met de hand op het hart te onderschrijven. Hier vinden we dat overdreven. In Amerika niet en Google is nog altijd een Amerikaans bedrijf. Het doet mij denken aan de tijd dat ik in dienst zat. Als op het kazerneterrein de vlag gehesen of gestreken werd en je liep toevallig langs, dan werd je geacht in de houding te springen. Op de startpagina van Sociabel staan ook de laatste vijf nieuwe leden. Ze hebben allemaal nog nul vrienden. En in de informatie over die personen daaronder staat onder andere: "vriendschap: geen". Je zou er bijna medelijden mee krijgen en ze uitnodigen als vriend.

Wat ik nu heb gedaan, mag eigenlijk niet, want er zit auteursrecht op dit plaatje. Ik had naar het archief van Toos & Henk willen verwijzen, maar daar was deze cartoon niet meer te vinden. Dan maar even stiekem een op deze manier (foto van oude krant).

Was mijn verhaal tot nu toe tamelijk negatief, ik geloof best dat als je jezelf op een goede manier op een sociaal netwerk presenteert, dat kan helpen bij het vinden van een baan. En de bieb kan er wellicht een nieuw publiek mee bereiken. Voorwaarde is wel dat je wat te melden moet hebben en dat het account goed wordt onderhouden. Ben er zeker van dat we in Zeeuws-Vlaanderen wel een paar collega's hebben rondlopen die het leuk vinden de bieb te promoten op één van de sociale netwerken.

Ding 18 LibraryThing

LibraryThing bevat erg veel toeters en bellen, maar naarmate je er meer mee speelt wordt het leuker (Da's natuurlijk vaak zo). Het invoeren van boeken is gemakkelijk en vind je een titel niet in de collectie van de KB, dan toch zeker bij Amazon of de Library of Congress. Aardig om te zien wie ook iets met jouw boeken heeft en wat deze persoon verder nog aan titels op zijn of haar lijstje heeft staan. Klik je op één van de door jezelf toegevoegde titels, dan doet LibraryThing aanbevelingen voor meer titels in hetzelfde genre en soms vind je ook aanbevelingen van andere leden. Suggesties genoeg dus.

Ik heb 14 geschiedenisboeken toegevoegd aan LibraryThing. Het meest gedeelde boek uit mijn lijstje is "Wilde zwanen" van Jung Chang (3150x). Met "De afrekening : het einde van de Tweede Wereldoorlog in Oost-Duitsland" van Bert Franken ben ik de eerste. Dat is op zich niet zo vreemd, want het is al een oud boek (1976). Op de middelbare school kregen we les over de gevolgen van de Tweede Wereldoorlog. Eén van de zaken die aan bod kwamen, waren de massale volksverhuizingen op het eind en vlak na de oorlog. Dit boek geeft daarvan een indringend beeld en het vertaalt de koele cijfers naar de gewone man en vrouw in de straat. Het maakte, toen ik het las, grote indruk en ik kreeg voor het eerst het besef dat ook een groot deel van de Duitse bevolking erg geleden moet hebben tijdens de oorlog. Oorsponkelijk is "De afrekening" verschenen in het Duits en toen ik de Duitse titel invoerde, ondekte ik nog iemand die het in zijn overzicht had staan: Een Duitse journalist en historicus die in Engeland woont en zelf ook boeken over de Tweede Wereldoorlog geschreven heeft. Ik heb wat tags toegevoegd en zal in Lidia eens naar een recensie zoeken. Eens kijken of iemand anders het boek ontdekt.

Wat in LibraryThing niet goed werkt is het toevoegen of veranderen van een boekomslag. Ik kreeg regelmatig foutmeldingen en ben zelfs één keer helemaal uit het programma gegooit.

In LibraryThing zijn allerlei cijfers en lijstjes te vinden. Niet alleen over de afzonderlijke leden, er wordt ook een zogenaamd tijdbeeld gegeven: Het aantal leden bedraagt momenteel 741.142, het aantal gecatalogiseerde boeken 40.532.159 en daarvan zijn 4.646.686 unieke werken. De grootste verzameling heeft ene Angelrose met 30.437 titels. Die Angelrose heeft vast geen cursus 23Dingen te doen. Ze is pas sinds 20-08-2008 lid. Dan moet je toch doorwerken om al die boeken ingevoerd te krijgen, of kan dat soms in één keer. Het meest besproken boek is "Twilight" en de meest aangetroffen auteur is J.K. Rowling.

Een beetje vreemd is dat wanneer je op "LibraryThing in de buurt" klikt je standaard de gegevens van Boston (Massachusetts) te zien krijgt. En bij zoeken op boekhandels in Terneuzen krijg je alle boekhandels in de regio (Gent, Vlissingen, Goes, Sint-Niklaas, Middelburg, Oostburg, Damme etc.), maar Boekhandel Van de Sande en Bruna in Terneuzen ontbreken in het overzicht.

In de krant kwam ik laatst een soortgelijk programma als LibraryThing tegen, namelijk Bookrabbit. Toen ik de url intikte kreeg ik de melding "Bookrabbit is being relaunched and is coming back soon" op het scherm. Daar zijn we dan meteen klaar mee. Ook nog even op Dizzie rondgekeken. Dat zag er op het eerste gezicht wat gebruikersvriendelijker uit dan LibraryThing. Een aantal collega's hebben daar inmiddels een account. Ik zal hen eens vragen hoe dat bevalt.

Ding 17 Web 2.0 toepassingen

Het is met die overzichten van Web 2.0 toepassingen al net als met die lijsten van tools om plaatjes te bewerken. Overzichten die bovendien verre van compleet zijn. De vraag is waar te beginnen en wat spreekt je aan?

Zandhaasje en ik zijn net terug uit Engeland. We hebben weer genoten van landhuizen, kathedralen, tuinen en "landscapes of outstanding natural beauty". Steile weggetjes zijn we ook tegengekomen, zelfs van 25 en 33%. Bochtige wegen genoeg, maar haarspeldbochten passen de Engelsen nauwelijks toe. Nee, recht naar boven is het parool. Inmiddels zijn we aan het afkicken van het full English breakfast.

Een aardige web 2.0 site, speciaal voor Engelandgangers, is Pictures of England. Een soort Flickr, maar dan alleen gericht op Engeland. Stel, je bent op zoek naar foto's van Stamford. De site geeft eerst alle mogelijke treffers. Er zijn namelijk meerdere plaatsjes die zo heten, of plaatsen waarbij het woord Stamford een stukje van de naam uitmaakt. We kiezen voor Stamford in Lincolnshire. De site geeft informatie over het stadje zelf. Je kunt foto's bekijken die er van Stamford geüploaded zijn, eventueel in de vorm van een diashow. Ook hotels, plaatsen en attracties in de buurt worden gegeven. En als je wilt kun je een kaart opvragen (Google maps).

Wil je zelf foto's uploaden, commentaar bij foto's geven, meedoen aan de verschillende forums, een stukje geschiedenis toevoegen, of een pagina met eigen favorieten aanmaken, dan dien je jezelf te registreren (is gratis).

Voor iedereen die iets met de natuur heeft, is de site van Vroege Vogels een aanrader. Oude uitzendingen kun je via de site beluisteren. Je kunt jezelf via RSS op podcasts van de komende uitzendingen abonneren, of op het laatste "natuurnieuws". Er is een zelfs een podwalk te downloaden. Rond 's Gravenland is namelijk een wandeling uitgezet. De beschrijving en routekaart kun je eveneens downloaden en de podwalk zet je op je ipod of mp3-speler. Op de routekaart staan nummers en aan de hand daarvan kun je naar korte reportages en interviews met deskundigen luisteren.

Verder zijn op de site weblogs te vinden, kun je natuurfoto's uploaden, reageren op die foto's en een bijdrage leveren op forums. Op die forums worden allerlei vragen over de natuur besproken. Om foto's te kunnen uploaden en mee te kunnen doen op de forums is registreren (gratis) noodzakelijk. Verder dien je je bij het fotograferen te houden aan op de site te vinden richtlijnen en een gedragscode.

Ook op Birdpix (vogels) en Nederpix (overige natuur) kan iedereen die zich (gratis) heeft geregistreerd foto's uploaden. Wel is de ruimte die je toebedeeld krijgt beperkt en beoordeeld een redactie de kwaliteit van de foto's. Het gevolg is wel dat de foto's op de sites van een zeer behoorlijke kwaliteit zijn. Wie overigens een betaald account neemt krijgt meer ruimte toebedeeld en korting bij de aankoop van bijvoorbeeld producten die te maken hebben met natuurfotografie.

Tot slot zijn de foto's in deze bijdrage allemaal door Zandhaasje in Engeland gemaakt. Ikzelf heb namelijk nog geen digitale camera en gebruik voor alle andere foto's (van bloemen) in m'n blog haar toestel.

Ding 16 YouTube

In één van de achtergrondartikelen heeft auteur Harriet Damen het al meteen over "buzzword" en "vloggen". Een buzzword is volgens Van Dalen een woord dat in de mode is en een vage betekenis heeft en een vlog is een dagboek op internet, waarbij het grootste deel van dat dagboek bestaat uit videobeelden. Goed, dat weten we dan weer. Deze cursus vergroot in ieder geval onze (Engelse) woordenschat.

Als je op YouTube zoekt geeft het programma net als bij Google suggesties om op te zoeken. Niet zo gek, want Google is eigenaar van YouTube. Tik je bijvoorbeeld "Amsterdam" in, dan is de eerste suggestie die het programma doet "Amsterdam coffee shop". Dat geeft wel aardig aan hoe Amsterdam (in het buitenland) bekend staat. Boven de gevonden resultaten staan vervolgens nog eens alternatieven die je ook kunt proberen. De eerste suggestie in de Nederlandse versie van Google is overigens "Amsterdam Arena". Wat je ook bedenkt, op YouTube vind je er wel een filmpje over. Niet alijd van de beste kwaliteit, maar dat mag de pret niet drukken.

Maru is goed in buikschuiven. Wie in hemelsnaam is Maru? Dat is een ondeugende en af en toe aartsluie Japanse kater. Op Youtube zijn verschillende filmpjes met dit kattebeest in de hoofdrol te vinden:

Ook gekeken op Vimeo en daar gezocht op "Steam Trains". Een fraai filmpje gevonden dat opgenomen is in China, waarschijnlijk in de buurt van een oude mijn. Ik heb met verbazing zitten kijken naar de rails. Het is een wonder dat de treinen niet ontsporen en ik kan me haast niet voorstellen dat dat nog nooit gebeurd is. Laatst heeft ProRail een onderzoek laten doen naar de verzakkingen van het spoor in Nederland. Nou, dat is niets vergeleken bij de deplorabele toestand, waarin dat oude lijntje in China verkeert.

Steam Train from Misha Werder on Vimeo.

Nu de mensen tegenwoordig steeds meer visueel ingesteld zijn, zou het helemaal niet gek zijn als we in de bieb instructiefilmpjes zouden inzetten om onze klanten iets duidelijk te maken of ze iets laten leren. Voorbeelden genoeg op Videojug en Biblio Tube.

Oskope is een zoekmachine, die naar keuze YouTube, eBay, Flickr, Amazon, Fotolia en Yahoo Image Search afstruint en de zoekresultaten weergeeft in kleine plaatjes. De grootte van de plaatjes en de manier waarop ze worden weergegeven kun je zelf instellen. Als je op een plaatje klikt, word je doorgelinkt naar de desbetreffende database. Kies je bijvoorbeeld voor Amazon, dan verschijnen er verschillende schermpjes, waarmee je je zoekvraag steeds verder kunt specificeren. Door achtereenvolgens Amazon.co.uk, DVD, Music DVD, World en Folk en tenslotte Irish Folk in te tikken krijg je uiteindelijk 65 DVD's als resultaat. Kies je ervoor om het programma Flickr te laten doorzoeken, dan krijg je enkel een venster, waarin je tags kunt invoeren. Bij Youtube geeft Oskope wel weer een nadere onderverdeling. Het programma werkt in ieder geval goed en de manier waarop de resultaten getoond worden is bijzonder aardig.

Ding 15 Podcasts

Weer een ding waarbij je de neiging hebt veel te lang te blijven hangen, want ongemerkt ga je stukjes luisteren. Zo kom ik via Radiocast terecht bij Radio 4. Op de site zijn onder andere nieuwe klassieke cd's te beluisteren. Handig want een stukje muziek zegt toch net wat meer dan het verhaal van een recensent. Radio 4 is trouwens ook te volgen via Twitter, zelfs voor de laatste podcasts.

Het aanbod aan podcasts op Radiocast is enorm. Naar een aantal radioprogramma's, zoals Vroege Vogels, Kunststof, Radio Online en Langs de Lijn luisteren Zandhaasje en ik vaak, maar één interessant programma schiet er op zondagmorgen meestal bij in en dat is OVT (programma over de onvoltooid verleden tijd, met boekbesprekingen, discussies, reportages en ooggetuigenverslagen). Toen In Europa van Geert Mak op zondagavond op TV werd uitgezonden, kon je 's morgens in OVT naar een voorbeschouwing met historici, journalisten en ooggetuigen luisteren. Helaas hebben we die voorbeschouwingen bijna altijd moeten missen. Maar geen nood, op internet zijn alle uitzendingen nog te vinden. Toch maar eens een abonnement op de podcasts van OVT nemen. Op Gespod nog de VPRO boeken podcast gevonden. Het gaat hier voornamelijk om non-fictie.

Voor de toepassing van podcasts in de bieb denk ik in eerste instantie nu eens niet aan de Biblibliotheek Zeeuws-Vlaanderen, maar aan de ZB. Daar hebben ze honderden geluidsbanden met interviews van bijvoorbeeld een baker uit Terneuzen, een visser uit Nieuw-Namen, of een boer uit IJzendijke. De meeste van die banden zijn niet uitleenbaar en liggen in de kluis. Het zou aardig zijn als de ZB naast de schitterende beeldbank ook een digitale geluidsbank met podcasts zou opzetten.

Ding 14 Chat

Het is ouderwets. Ik geef het direct toe. Privé grijp ik nog steeds naar de telefoon als ik iets of iemand nodig heb, of een praatje wil maken. Onze computer staat namelijk meestal niet stand-by. En voordat die is opgestart....... Er valt niet op te wachten. Gelukkig is hij wel vrij snel als hij eenmaal op gang is.

Chat gebruik ik af en toe op het werk. Meestal via MSN of zoals het nu heet Windows Life Messenger. Zandhaasje en ik hebben op de bieb Groupwise messenger eens getest. Werkte prima, maar ik vond het bloed irritant. Zit je lekker te werken en komt er weer een bericht, waarop je geacht wordt antwoord te geven. Ik zou geen goeie zijn voor een vragendienst per chat.

Een tijdje geleden zouden we door middel van een videoconferentie via surfnet ons halfjaarlijks Aladinoverleg afwerken. Eerst afzonderlijk getest met Jeroen. Het werkte allemaal prima. Hij zag en hoorde mij en andersom. Met vijf man werd het een ander verhaal. Tot twee maal toe hebben we het geprobeerd, maar we kregen het niet voor elkaar. Via de ingebouwde chatfunctie hadden we wel contact, maar het beeld bleef bij een aantal van ons, ook bij mij, een probleem. Uiteindelijk hebben we gewoon in de ZB vergaderd. De volgende keer beter.

Aan Biblioteksvar (svar = antwoord), het netwerk van de bibliotheken in Noorwegen (prachtig land trouwens), kun je op drie manieren een vraag stellen: door middel van chat, e-mail en SMS. Dat laatste kan in Nederland nog niet, al gebruikt bijvoorbeeld de bibliotheek van Zwolle SMS om mensen te berichten dat een aangevraagd boek binnen is en voor het versturen van herinneringen. In Nederland hebben we sinds kort iets wat de Noren niet hebben: Aladin op Twitter.

ding 12 Microblogging met Twitter

Kan het niet helpen. Tot voor kort moest ik steeds aan kwetterende vogels denken als ik het woord twitter zag staan. Mag overigens graag naar vogels luisteren. De koekoek 's morgens vroeg vlakbij ons raam vind ik iets minder. Een andere associatie zijn de twee dames op zaterdagmorgen bij de fitness. Als ik me warm aan het trappen ben op een hometrainer (kamerfiets geeft Van Dale als synoniem) zijn zij achter mij bezig op een crosstrainer. En maar kleppen. Ze houden geen 10 seconden hun mond. Inmiddels weet ik zelfs waaruit 's morgens hun ontbijt bestaat. Verdere details zal ik jullie besparen. Het huisreglement hebben ze blijkbaar nog nooit gelezen. Artikel 10 daarvan luidt: "Deze fitnesszaal dient om te sporten. Wanneer u langdurig wilt kletsen, behoort u dat in de horecaruimte te doen". Met dat sporten valt het overigens erg mee; ze trainen voornamelijk hun kaakspieren.

Intussen moet ik mijn mening over Twitter bijstellen. Erwin Blom van de VPRO geeft in één van de artikelen op de 23 Dingen site een aardige omschrijving: "Twitter is informatie, vermaak en contact ineen. Soms is het chatten, soms microbloggen en soms melden waar je bent en wat je doet". Zelf vind ik het erg leuk om een bekend iemand als onderzoeksjournalist Govert Schilling te volgen. Zo stuurt hij geregeld prachtige foto's van het heelal mee met zijn tweets. Ga zeker nog meer mensen zoeken om te volgen. Zo nu en dan heb ik wat moeite met die 140 karakters. Een Twoosh, zoiets als een hole-in-one, is me nog niet gelukt.

Het aantal twitteraars stijgt snel. De politie gebruikt Twitter bij onderzoeken en hulporganisaties zetten het medium in voor fondsenwerving. Al eens gehoord van twillyciteren? Dat is solliciteren door middel van tweets. Twitter wordt gebruikt door de media als supersnelle nieuwsbron. Soms gaat dat wel eens fout. In een aardig artikel over Twitter in Elsevier van 9 mei 2009 wordt een geval aangehaald, waarbij twee journalisten als gevolg van veronderstellingen een verkeerd bericht verspreiden. Het wordt nog erger als andere twitteraars de zaak aandikken. Rond middernacht luidt een kop op de website van Sp!ts: "Bij een D66-congres zou zich een schietpartij hebben voorgedaan". Een foto van Alexander Pechtold doet vermoeden dat ook hij aanwezig was. Later bleek dat er geen sprake was van een congres, dat Pechtold niet aanwezig was, dat er wel sprake was van schietpartij, maar niet bij de borrel van de D66-leden. Typisch geval van een mistweet.

Dat Twitter geen eendagsvlieg is blijkt bijvoorbeeld ook uit een bericht op nu.nl. over een nieuwe experimentele zoekmachine, genaamd Scoopler, die resultaten vindt, zodra iemand ze op internet zet. Scoopler leunt daarbij zwaar op Twitter. Zoekmachines als Google en Yahoo tonen alleen resultaten van websites die ze eerder hebben geïndexeerd. Daardoor zijn ze vertraagd: heel actuele webpagina's zijn meestal nog niet te vinden. Het hele artikel is hier te lezen.

Zelfs op de radio wordt er aandacht aan Twitter besteed. Naar twee experimentele uitzendingen van Twitter Radio (op Radio 1) op 2 en 9 mei konden mensen niet alleen luisteren, ze konden ook via Twitter vragen stellen en reageren. Meer over Twitter Radio (met podcasts) vind je hier. Bekijk ook even de Twitter-boekentoptien.

Wat we met Twitter in de bibliotheek moeten, is me nog niet helemaal duidelijk. Misschien eerst maar eens kritisch de initiatieven volgen van de biebs die nu aarzelend de eerste stappen zetten. Op het ogenblik lijkt het me belangrijker dat we met RSS aan de slag gaan.

Ding 13 Online kantoortoepassingen

Google Docs had me tijdens mijn studie aan de Bibliotheekacademie veel tijd kunnen besparen. Ik weet niet meer hoe vaak we een groepswerkstuk moesten maken, maar het waren er behoorlijk wat. Wie had er echter 22 à 23 jaar geleden een computer. Hooguit een elektrische typmachine. Online literatuuronderzoek was al wel mogelijk, maar internet werd pas in de jaren 90 door het grote publiek ontdekt. En Google Docs bestond toen nog niet.

In de bibliotheek gaan we nog veel plezier aan Google Docs beleven. Zo hoeven medewerkers uit verschillende vestigingen niet meer de deur uit om samen een document, presentatie, of spreadsheet te maken. Heen en weer mailen is toch een stuk omslachtiger.

In één van de teksten op de site van 23 Dingen staan heel mooi de kenmerken van Google Docs, wiki's en weblogs op een rijtje. Handig, want vooral het verschil tussen Google Docs en wiki's was me niet helemaal duidelijk.

Samen met Margreet en Ingrid een document gedeeld over Wereldboekendag. Het initiatief daarvoor kwam van Margreet. Onder onze bijdragen hadden we onze namen gezet. Dat was natuurlijk niet nodig. Via file en revision history is precies te zien wie wat gedaan heeft. Het is zelfs mogelijk verschillende versies te vergelijken. Snel mijn naam weggehaald.

Ding 11 Wiki's

Afgelopen woensdag was ik een beetje dom. Of beter gezegd: behoorlijk stom. Ik had het raam van mijn auto voor de helft open laten staan. En 's nachts had het flink geregend. Het gevolg was een natte broek toen ik donderdagmorgen in Terneuzen arriveerde. In het opbergvakje in de deur van de auto stond een plasje water. En dat was nog niet alles. Er zaten overal haren van een "kattebeest". Rooie haren. Horanje zei één van mijn broers toen hij een klein jongetje was. Het kon bijna niet anders of het waren de haren van macho kater Boefie van de overburen. Boefie is de schrik van alle katten uit de buurt, een rover, maar ook een allemansvriend. Hij laat zich heel graag door iedereen knuffelen. Toen het zo hard regende en hij het open raam zag, moet hij in mijn auto een ideale schuilplaats hebben gezien. 's Middags toch maar even de stofzuiger gepakt.

Wat heeft dit nu met wiki's te maken? Niets, op bovenstaand plaatje na, want dat is afkomstig van de site van de St. Joseph County Public Library's Subject Guides.

Deze site geeft veel, vooral ook lokale informatie door middel van gewone en internetadressen. Onder kunst en entertainment staan bijvoorbeeld clubs en cafés met livemuziek vermeld. Heb daarnaast onderwerpen als huisdieren, tuinieren, koken, lokale geschiedenis en gezondheid bekeken. Opvallend is dat de pagina's niet allemaal dezelfde indeling hebben. Bij het ene onderwerp worden nieuwe aanwinsten vermeld, bij een ander onderwerp is dat niet het geval, maar krijg je de favorieten van het personeel. Bij sommige onderwerpen worden tips gegeven, bij de rubriek koken ook het recept van de maand. Vaak worden bij een rubriek de tijdschriftabonnementen van de aangesloten bibliotheken vermeld. Onder gezondheid wordt meteen naar een database verwezen. Inloggen is alleen mogelijk als je een account hebt.

Is de lay-out van de wiki van de Amerikaanse St. Joseph County Public Library sober te noemen, de wiki van de OB Deventer ziet er een stuk aantrekkelijker uit. De dossiers zijn steeds op dezelfde manier opgebouwd. Er wordt verwezen naar de eigen collectie en opvallend is het gebruik van beeld- en geluidsfragmenten. Op beide sites zijn genoeg voorbeelden te vinden om te gebruiken bij het opzetten van een plaatselijke wiki. Wel oppassen dat we geen dingen dubbel gaan doen. Als bijvoorbeeld de Gids operationeel wordt, is het onzin om op een bibliotheekwiki nog eens allerlei plaatselijke adressen te vermelden. Een link is dan een betere optie.

Rondgekeken op de 23 Dingen wiki. Dat is een zodanig rommeltje (een echte zandbak) dat ik het snel voor gezien houd. De Zeeuwse favorietenwiki is heel wat beter ingedeeld en een stuk interessanter. Bij het artikel over streektaal (rubriek Zeeuwse taele) een reactie toegevoegd en zelf een nieuw stukje geschreven onder dezelfde rubriek over de betekenis van de woorden pit en mit in Oost-Zeeuws-Vlaanderen. Dat heb ik gedaan, omdat ik er ooit een vraag over kreeg van iemand die niet uit Zeeland kwam. Hij was zelf al op zoek geweest, maar was er niet uitgekomen. Niet zo vreemd overigens. Rare jongens die Zeeuws-Vlamingen.

Bij toeval nog een tuinwiki ontdekt. Ik zocht informatie over de boerenpioen en op een site van een kweker kwam ik een link naar de genoemde wiki tegen. De uitgebreide index belooft veel, maar het niveau van de artikelen is zeer wisselend. Sommige items zijn niet eens ingevuld.

Ding 10 Social bookmarking en Del.icio.us

Het tijdschrift Delicious kende ik al (mmm!!). En Delicious van Annabel Langbein ook (mjammie!!). Maar wat is Del.icio.us precies? Ben benieuwd wat ding 10 brengt.

In eerste instantie rondgekeken op het account van 23 dingen. Niet echt verrassend is dat in de "top 10 van de tags" bibliotheek op 1, boeken op 2 en bibliotheken op plaats 3 staan. Verder is het niet vreemd dat de The Internet Movie Database (IMDb) door ruim 34.000 mensen als bookmark is opgeslagen.

Een klein testje door te zoeken op de tag film levert 6 treffers op. Vervolgens gezocht op films. Ook nu is het resultaat 6 treffers. Toch zijn er slechts 2 sites, waaraan beide tags zijn toegekend. Door enkel te zoeken op 1 van de 2 tags vallen dus relevante sites buiten de boot. De tags bij een Engelstalige site met als titel "Luchtvaartmaatschappijen en hun vliegtuigen" luiden aircraft, aviation, airplanes en photos. Niks mis mee, maar waarom niet ook tags als luchtvaart en vliegtuigen toegevoegd. Op deze manier kun je de site niet vinden als je op bijvoorbeeld vliegtuigen zoekt. Bij een link naar een museumgids luiden de tags, ietwat onzinnig, uitjes en schilderij. In de lijst van tags staan nog meer vreemde zaken. Wat te denken van tags als 2e, actualiteit, aktueel, alle, bij (de ijsbaan van Gouda bij kunstlicht), bijzonder.... etc. Wat ik met het bovenstaande wil zeggen is, dat je toch even moet nadenken bij het toekennen van tags.

Bij het aanmaken van een account vraagt Delicious of de hele handel aan favorieten moet worden geüpload naar het programma. Mooi niet! Dat kan altijd nog. Het toevoegen van bookmarks door middel van het kopiëren van url's gaat gemakkelijk. Als je de icoontjes in de werkbalk gebruikt, is het nog eenvoudiger. Alleen moet je niet vergeten bij het inloggen "Keep me signed in" aan te vinken, anders meldt Delicious steeds weer dat je opnieuw moet inloggen. Ik snapte eerst niet wat ik fout deed. Gelukkig wist collega Conny de oplossing.

Tot nu toe heb ik mijn favorieten (meer dan 300) netjes onderverdeeld in mapjes. Een aantal zit zelfs in verschillende mappen. Op deze manier zijn ze snel terug te vinden. Dat je met een programma als Delicious je bookmarks niet kwijt bent als je computer crasht, is natuurlijk waar, maar door geregeld een backup te maken op een USB-stick ondervang je dat probleem en kun je je favorieten op ieder moment weer uploaden. Een voordeel van Delicious is, dat je je favorieten op elke computer met een internetverbinding kunt opvragen. Ook vind je makkelijk nieuwe leuke sites en als je er een beetje over nadenkt werkt het doorzoeken van je bookmarks met behulp van tags prima. Waar ik tegenop zie is om al m'n bookmarks te voorzien van tags. Een tijdrovend karweitje. Iets voor na de cursus, want nu wachten de wiki's. Ik weet overigens niet of ik dan Delicious ga gebruiken, want er zijn meer van dergelijke programma's zoals Furl, Connotea en Simpy. Eerst maar eens een vergelijkend warenonderzoek uitvoeren.

Laatst las ik een blog van onze Zeeuwse internetwatcher Edwin Mijnsbergen, waarin hij de toekomst van het net besprak. Doordat wij in het westen steeds meer informatie online opslaan, slipt het world wide web dicht. De massale opslag van foto's en filmpjes op bijvoorbeeld Flickr en YouTube vreet natuurlijk meer opslagruimte dan de bookmarks op Delicious. Overigens zal die filevorming en vertraging op het net in de toekomst alleen maar erger worden door bijvoorbeeld de komst van steeds meer Chinezen en Indiërs. Volgens de VN zullen er in 2030 zelfs meer Indiërs dan Chinezen zijn. En we hebben het dan niet over kleine aantallen nieuwe gebruikers. Nee, we moeten in miljoenen denken.

Ding 9 Mijn visie op web 2.0

Een voorlopige visie dan toch, uitgaande van hetgeen we tot nu toe geleerd hebben. RSS feeds zijn zeker bruikbaar in de bieb. Via onze website kunnen we er helaas nog niks mee, omdat de programmatuur waarmee de site gebouwd is, geen RSS ondersteunt. In de volgende versie zal dit euvel volgens insiders opgelost zijn. Te denken valt aan abonnementen op aanwinstenlijsten, bestsellers of aankondigingen van activiteiten als lezingen, boekenverkopen, tentoonstellingen, of voorlees- en knutselmiddagen voor de jeugd. Medewerkers van de bieb kunnen eventueel met behulp van feeds hun vakliteratuur bijhouden.

In de nieuwe aquabrowser kan al wel gebruik gemaakt worden van feeds. En het werkt ook nog. Handig als je op de hoogte wilt blijven van nieuwe titels van een bepaalde schrijver of over een onderwerp, waarin je bent geïnteresseerd. Jammer dat de catalogus niet vooruit te branden is. Er valt werkelijk niet op te wachten. Als de letters van het eerste woord verschijnen in de zoekbalk, heb je zelf het tweede woord al lang en breed ingetypt. Dat laatste heeft natuurlijk niets met RSS te maken, maar het is geen reclame voor de aquabrowser.

Op Flickr en/of Picasa zouden we bijvoorbeeld foto's van het ex- en interieur van al onze vestigingen kunnen zetten en natuurlijk ook plaatjes van activiteiten die hebben plaatsgehad. Wel uitkijken dat het er niet te amateuristisch uitzien, we zijn tenslotte een professionele organisatie. Van de vele programma's die we nu voorbij hebben zien komen om foto's op te leuken, kunnen we er vast wel een stel gebruiken bij het maken van folders of posters.

Het is goed dat we straks in de organisatie een domeinspecialist informatie krijgen, die onder ander tot taak krijgt beleid te ontwikkelen op het gebied van nieuwe ontwikkelingen op het internet. In feite had dergelijk beleid er al lang moeten zijn. RSS 2.0 bijvoorbeeld bestaat al sinds 2002.

Ding 8 Online plaatjes bewerken

Nooit gedacht dat mijn kop nog eens op de omslag van een tijdschrift zou prijken. Het heeft heel wat moeite gekost (en steekpenningen om de redactie om te kopen), maar dan heb je ook wat. De programma's Snippy, Paint, Fake Magazine Covers met ingebouwde teksteditor en de Engelse Wikipedia moesten eraan te pas komen. Snippy is trouwens heel handig. Ik heb het meteen gedownload.
Nu beweer ik wel eens dat onze klanten in de bieb slecht lezen, maar ik had me heel wat tijd kunnen besparen als ik zelf eens wat beter had gelezen. Typisch geval van de pot verwijt de ketel.....
Dan had ik namelijk meteen gezien dat de foto's die je upload naar de Covers Generator het JPEG format moeten hebben en gebonden zijn aan een bepaalde grootte. Daarna liep ik vast met de teksteditor. Deze heeft behoorlijk wat mogelijkheden en toen ik de werking eenmaal begreep was er weer minstens een half uur verstreken. Al met al was het een flinke digitale puzzel, maar wel een leuke. Voor de duidelijkheid: Daffodils zijn narcissen.

Ik ben niet zo'n fan van het werk van Andy Warhol. Toch is het effect van een foto die bewerkt is met de Warholizer beslist niet onaardig.
Overigens werkt het programma niet bij alle foto's even goed. Van sommige plaatjes bleven alleen een paar streepjes over en was het orgineel niet meer te herkennen.

Tussen alle proggramma's van The Generator Blog vond ik nog een neon knipperbalk, die je kon aanpassen met een eigen tekst. Uiteindelijk heb ik daar niets mee gedaan op m'n blog, want het was me net iets te flitsend.
Op een later tijdstip zal ik zeker nog wel eens andere programmaatjes uitproberen.

Ding 7 Meer Flickr

Hier komt direct een onvolkomenheid van Blogger om de hoek kijken, waaraan ik me al eerder flink heb geërgerd. Wanneer je een bericht in elkaar draait en je vraagt om een voorbeeld, dan ziet dat voorbeeld er niet hetzelfde uit als je uiteindelijke gepubliceerde bericht. In dit geval had ik leuk gespeeld met Spell with Flickr, maar bleek het gemaakte woord uiteindelijk te lang. Drie letters stonden op de volgende regel en dat was niet de bedoeling. Het duurde even voordat ik door had hoe ik dit kon oplossen: de letters zijn allemaal afzonderlijke plaatjes, waarvan je de grootte in blogger kunt aanpassen. Dat betekent schuiven met de breedte, totdat alle letters op één regel staan.

Google Maps blijft leuk, maar ik mis de driedimensionale gebouwen en het landschap van Google Earth. Even gekeken welke foto's er te vinden zijn van Hulst, Terneuzen en Middelburg. Vogelwaarde levert niks op, maar dat was bekend. Echt fraaie monumenten heeft ons dorp niet. Jammer dat Streetview in de omgeving nog niet te gebruiken is. Dat geldt overigens ook voor Gent en Brugge. Wel kun je virtueel door de straten van bijvoorbeeld het centrum van Amsterdam en het Engelse York lopen.

Grappig is Flickr Color Picker. Spelen met de helderheid van de kleuren levert steeds andere foto's op. De vraag is wat je met een dergelijk programma moet. Een hulpmiddel voor een (mode)ontwerper misschien?

Findr is een beetje te vergelijken met de associatiewolken van de nieuwe catalogus. Het sterke punt van Findr is, dat de tags te combineren zijn, waardoor je de zoekvraag kunt verkleinen. Zoeken op Hulst en Holland (om de plant zoveel mogelijk te vermijden) levert 48 treffers op. De meeste foto's zijn van het vestingstadje zelf. Wat de foto's van het watersnoodmonument bij Kruisdorp erbij doen, snap ik niet. Dat monument heeft niks met Hulst te maken. Waarschijnlijk heeft de maker niet goed nagedacht over het toekennen van de tags aan de foto's.

De Trading Card maker wil niet openen. Een andere keer beter. Flickr Bits and Pieces en The Great Flickr Tools Collection bevatten samen honderden tools (slik). Als ik nog eens tijd teveel heb.... Voor de meeste geldt waarschijnlijk wat ik bij Color Pickr al heb opgemerkt: Leuk, maar wat moet ik ermee. Zo geeft BlackMagic je foto's weer met een zwarte of grijze achtergrond. De plaatjes in dit bericht zijn gemaakt met behulp van Dumpr.