Ding 14 Chat

Het is ouderwets. Ik geef het direct toe. Privé grijp ik nog steeds naar de telefoon als ik iets of iemand nodig heb, of een praatje wil maken. Onze computer staat namelijk meestal niet stand-by. En voordat die is opgestart....... Er valt niet op te wachten. Gelukkig is hij wel vrij snel als hij eenmaal op gang is.

Chat gebruik ik af en toe op het werk. Meestal via MSN of zoals het nu heet Windows Life Messenger. Zandhaasje en ik hebben op de bieb Groupwise messenger eens getest. Werkte prima, maar ik vond het bloed irritant. Zit je lekker te werken en komt er weer een bericht, waarop je geacht wordt antwoord te geven. Ik zou geen goeie zijn voor een vragendienst per chat.

Een tijdje geleden zouden we door middel van een videoconferentie via surfnet ons halfjaarlijks Aladinoverleg afwerken. Eerst afzonderlijk getest met Jeroen. Het werkte allemaal prima. Hij zag en hoorde mij en andersom. Met vijf man werd het een ander verhaal. Tot twee maal toe hebben we het geprobeerd, maar we kregen het niet voor elkaar. Via de ingebouwde chatfunctie hadden we wel contact, maar het beeld bleef bij een aantal van ons, ook bij mij, een probleem. Uiteindelijk hebben we gewoon in de ZB vergaderd. De volgende keer beter.

Aan Biblioteksvar (svar = antwoord), het netwerk van de bibliotheken in Noorwegen (prachtig land trouwens), kun je op drie manieren een vraag stellen: door middel van chat, e-mail en SMS. Dat laatste kan in Nederland nog niet, al gebruikt bijvoorbeeld de bibliotheek van Zwolle SMS om mensen te berichten dat een aangevraagd boek binnen is en voor het versturen van herinneringen. In Nederland hebben we sinds kort iets wat de Noren niet hebben: Aladin op Twitter.

ding 12 Microblogging met Twitter

Kan het niet helpen. Tot voor kort moest ik steeds aan kwetterende vogels denken als ik het woord twitter zag staan. Mag overigens graag naar vogels luisteren. De koekoek 's morgens vroeg vlakbij ons raam vind ik iets minder. Een andere associatie zijn de twee dames op zaterdagmorgen bij de fitness. Als ik me warm aan het trappen ben op een hometrainer (kamerfiets geeft Van Dale als synoniem) zijn zij achter mij bezig op een crosstrainer. En maar kleppen. Ze houden geen 10 seconden hun mond. Inmiddels weet ik zelfs waaruit 's morgens hun ontbijt bestaat. Verdere details zal ik jullie besparen. Het huisreglement hebben ze blijkbaar nog nooit gelezen. Artikel 10 daarvan luidt: "Deze fitnesszaal dient om te sporten. Wanneer u langdurig wilt kletsen, behoort u dat in de horecaruimte te doen". Met dat sporten valt het overigens erg mee; ze trainen voornamelijk hun kaakspieren.

Intussen moet ik mijn mening over Twitter bijstellen. Erwin Blom van de VPRO geeft in één van de artikelen op de 23 Dingen site een aardige omschrijving: "Twitter is informatie, vermaak en contact ineen. Soms is het chatten, soms microbloggen en soms melden waar je bent en wat je doet". Zelf vind ik het erg leuk om een bekend iemand als onderzoeksjournalist Govert Schilling te volgen. Zo stuurt hij geregeld prachtige foto's van het heelal mee met zijn tweets. Ga zeker nog meer mensen zoeken om te volgen. Zo nu en dan heb ik wat moeite met die 140 karakters. Een Twoosh, zoiets als een hole-in-one, is me nog niet gelukt.

Het aantal twitteraars stijgt snel. De politie gebruikt Twitter bij onderzoeken en hulporganisaties zetten het medium in voor fondsenwerving. Al eens gehoord van twillyciteren? Dat is solliciteren door middel van tweets. Twitter wordt gebruikt door de media als supersnelle nieuwsbron. Soms gaat dat wel eens fout. In een aardig artikel over Twitter in Elsevier van 9 mei 2009 wordt een geval aangehaald, waarbij twee journalisten als gevolg van veronderstellingen een verkeerd bericht verspreiden. Het wordt nog erger als andere twitteraars de zaak aandikken. Rond middernacht luidt een kop op de website van Sp!ts: "Bij een D66-congres zou zich een schietpartij hebben voorgedaan". Een foto van Alexander Pechtold doet vermoeden dat ook hij aanwezig was. Later bleek dat er geen sprake was van een congres, dat Pechtold niet aanwezig was, dat er wel sprake was van schietpartij, maar niet bij de borrel van de D66-leden. Typisch geval van een mistweet.

Dat Twitter geen eendagsvlieg is blijkt bijvoorbeeld ook uit een bericht op nu.nl. over een nieuwe experimentele zoekmachine, genaamd Scoopler, die resultaten vindt, zodra iemand ze op internet zet. Scoopler leunt daarbij zwaar op Twitter. Zoekmachines als Google en Yahoo tonen alleen resultaten van websites die ze eerder hebben geïndexeerd. Daardoor zijn ze vertraagd: heel actuele webpagina's zijn meestal nog niet te vinden. Het hele artikel is hier te lezen.

Zelfs op de radio wordt er aandacht aan Twitter besteed. Naar twee experimentele uitzendingen van Twitter Radio (op Radio 1) op 2 en 9 mei konden mensen niet alleen luisteren, ze konden ook via Twitter vragen stellen en reageren. Meer over Twitter Radio (met podcasts) vind je hier. Bekijk ook even de Twitter-boekentoptien.

Wat we met Twitter in de bibliotheek moeten, is me nog niet helemaal duidelijk. Misschien eerst maar eens kritisch de initiatieven volgen van de biebs die nu aarzelend de eerste stappen zetten. Op het ogenblik lijkt het me belangrijker dat we met RSS aan de slag gaan.

Ding 13 Online kantoortoepassingen

Google Docs had me tijdens mijn studie aan de Bibliotheekacademie veel tijd kunnen besparen. Ik weet niet meer hoe vaak we een groepswerkstuk moesten maken, maar het waren er behoorlijk wat. Wie had er echter 22 à 23 jaar geleden een computer. Hooguit een elektrische typmachine. Online literatuuronderzoek was al wel mogelijk, maar internet werd pas in de jaren 90 door het grote publiek ontdekt. En Google Docs bestond toen nog niet.

In de bibliotheek gaan we nog veel plezier aan Google Docs beleven. Zo hoeven medewerkers uit verschillende vestigingen niet meer de deur uit om samen een document, presentatie, of spreadsheet te maken. Heen en weer mailen is toch een stuk omslachtiger.

In één van de teksten op de site van 23 Dingen staan heel mooi de kenmerken van Google Docs, wiki's en weblogs op een rijtje. Handig, want vooral het verschil tussen Google Docs en wiki's was me niet helemaal duidelijk.

Samen met Margreet en Ingrid een document gedeeld over Wereldboekendag. Het initiatief daarvoor kwam van Margreet. Onder onze bijdragen hadden we onze namen gezet. Dat was natuurlijk niet nodig. Via file en revision history is precies te zien wie wat gedaan heeft. Het is zelfs mogelijk verschillende versies te vergelijken. Snel mijn naam weggehaald.

Ding 11 Wiki's

Afgelopen woensdag was ik een beetje dom. Of beter gezegd: behoorlijk stom. Ik had het raam van mijn auto voor de helft open laten staan. En 's nachts had het flink geregend. Het gevolg was een natte broek toen ik donderdagmorgen in Terneuzen arriveerde. In het opbergvakje in de deur van de auto stond een plasje water. En dat was nog niet alles. Er zaten overal haren van een "kattebeest". Rooie haren. Horanje zei één van mijn broers toen hij een klein jongetje was. Het kon bijna niet anders of het waren de haren van macho kater Boefie van de overburen. Boefie is de schrik van alle katten uit de buurt, een rover, maar ook een allemansvriend. Hij laat zich heel graag door iedereen knuffelen. Toen het zo hard regende en hij het open raam zag, moet hij in mijn auto een ideale schuilplaats hebben gezien. 's Middags toch maar even de stofzuiger gepakt.

Wat heeft dit nu met wiki's te maken? Niets, op bovenstaand plaatje na, want dat is afkomstig van de site van de St. Joseph County Public Library's Subject Guides.

Deze site geeft veel, vooral ook lokale informatie door middel van gewone en internetadressen. Onder kunst en entertainment staan bijvoorbeeld clubs en cafés met livemuziek vermeld. Heb daarnaast onderwerpen als huisdieren, tuinieren, koken, lokale geschiedenis en gezondheid bekeken. Opvallend is dat de pagina's niet allemaal dezelfde indeling hebben. Bij het ene onderwerp worden nieuwe aanwinsten vermeld, bij een ander onderwerp is dat niet het geval, maar krijg je de favorieten van het personeel. Bij sommige onderwerpen worden tips gegeven, bij de rubriek koken ook het recept van de maand. Vaak worden bij een rubriek de tijdschriftabonnementen van de aangesloten bibliotheken vermeld. Onder gezondheid wordt meteen naar een database verwezen. Inloggen is alleen mogelijk als je een account hebt.

Is de lay-out van de wiki van de Amerikaanse St. Joseph County Public Library sober te noemen, de wiki van de OB Deventer ziet er een stuk aantrekkelijker uit. De dossiers zijn steeds op dezelfde manier opgebouwd. Er wordt verwezen naar de eigen collectie en opvallend is het gebruik van beeld- en geluidsfragmenten. Op beide sites zijn genoeg voorbeelden te vinden om te gebruiken bij het opzetten van een plaatselijke wiki. Wel oppassen dat we geen dingen dubbel gaan doen. Als bijvoorbeeld de Gids operationeel wordt, is het onzin om op een bibliotheekwiki nog eens allerlei plaatselijke adressen te vermelden. Een link is dan een betere optie.

Rondgekeken op de 23 Dingen wiki. Dat is een zodanig rommeltje (een echte zandbak) dat ik het snel voor gezien houd. De Zeeuwse favorietenwiki is heel wat beter ingedeeld en een stuk interessanter. Bij het artikel over streektaal (rubriek Zeeuwse taele) een reactie toegevoegd en zelf een nieuw stukje geschreven onder dezelfde rubriek over de betekenis van de woorden pit en mit in Oost-Zeeuws-Vlaanderen. Dat heb ik gedaan, omdat ik er ooit een vraag over kreeg van iemand die niet uit Zeeland kwam. Hij was zelf al op zoek geweest, maar was er niet uitgekomen. Niet zo vreemd overigens. Rare jongens die Zeeuws-Vlamingen.

Bij toeval nog een tuinwiki ontdekt. Ik zocht informatie over de boerenpioen en op een site van een kweker kwam ik een link naar de genoemde wiki tegen. De uitgebreide index belooft veel, maar het niveau van de artikelen is zeer wisselend. Sommige items zijn niet eens ingevuld.

Ding 10 Social bookmarking en Del.icio.us

Het tijdschrift Delicious kende ik al (mmm!!). En Delicious van Annabel Langbein ook (mjammie!!). Maar wat is Del.icio.us precies? Ben benieuwd wat ding 10 brengt.

In eerste instantie rondgekeken op het account van 23 dingen. Niet echt verrassend is dat in de "top 10 van de tags" bibliotheek op 1, boeken op 2 en bibliotheken op plaats 3 staan. Verder is het niet vreemd dat de The Internet Movie Database (IMDb) door ruim 34.000 mensen als bookmark is opgeslagen.

Een klein testje door te zoeken op de tag film levert 6 treffers op. Vervolgens gezocht op films. Ook nu is het resultaat 6 treffers. Toch zijn er slechts 2 sites, waaraan beide tags zijn toegekend. Door enkel te zoeken op 1 van de 2 tags vallen dus relevante sites buiten de boot. De tags bij een Engelstalige site met als titel "Luchtvaartmaatschappijen en hun vliegtuigen" luiden aircraft, aviation, airplanes en photos. Niks mis mee, maar waarom niet ook tags als luchtvaart en vliegtuigen toegevoegd. Op deze manier kun je de site niet vinden als je op bijvoorbeeld vliegtuigen zoekt. Bij een link naar een museumgids luiden de tags, ietwat onzinnig, uitjes en schilderij. In de lijst van tags staan nog meer vreemde zaken. Wat te denken van tags als 2e, actualiteit, aktueel, alle, bij (de ijsbaan van Gouda bij kunstlicht), bijzonder.... etc. Wat ik met het bovenstaande wil zeggen is, dat je toch even moet nadenken bij het toekennen van tags.

Bij het aanmaken van een account vraagt Delicious of de hele handel aan favorieten moet worden geüpload naar het programma. Mooi niet! Dat kan altijd nog. Het toevoegen van bookmarks door middel van het kopiëren van url's gaat gemakkelijk. Als je de icoontjes in de werkbalk gebruikt, is het nog eenvoudiger. Alleen moet je niet vergeten bij het inloggen "Keep me signed in" aan te vinken, anders meldt Delicious steeds weer dat je opnieuw moet inloggen. Ik snapte eerst niet wat ik fout deed. Gelukkig wist collega Conny de oplossing.

Tot nu toe heb ik mijn favorieten (meer dan 300) netjes onderverdeeld in mapjes. Een aantal zit zelfs in verschillende mappen. Op deze manier zijn ze snel terug te vinden. Dat je met een programma als Delicious je bookmarks niet kwijt bent als je computer crasht, is natuurlijk waar, maar door geregeld een backup te maken op een USB-stick ondervang je dat probleem en kun je je favorieten op ieder moment weer uploaden. Een voordeel van Delicious is, dat je je favorieten op elke computer met een internetverbinding kunt opvragen. Ook vind je makkelijk nieuwe leuke sites en als je er een beetje over nadenkt werkt het doorzoeken van je bookmarks met behulp van tags prima. Waar ik tegenop zie is om al m'n bookmarks te voorzien van tags. Een tijdrovend karweitje. Iets voor na de cursus, want nu wachten de wiki's. Ik weet overigens niet of ik dan Delicious ga gebruiken, want er zijn meer van dergelijke programma's zoals Furl, Connotea en Simpy. Eerst maar eens een vergelijkend warenonderzoek uitvoeren.

Laatst las ik een blog van onze Zeeuwse internetwatcher Edwin Mijnsbergen, waarin hij de toekomst van het net besprak. Doordat wij in het westen steeds meer informatie online opslaan, slipt het world wide web dicht. De massale opslag van foto's en filmpjes op bijvoorbeeld Flickr en YouTube vreet natuurlijk meer opslagruimte dan de bookmarks op Delicious. Overigens zal die filevorming en vertraging op het net in de toekomst alleen maar erger worden door bijvoorbeeld de komst van steeds meer Chinezen en Indiërs. Volgens de VN zullen er in 2030 zelfs meer Indiërs dan Chinezen zijn. En we hebben het dan niet over kleine aantallen nieuwe gebruikers. Nee, we moeten in miljoenen denken.

Ding 9 Mijn visie op web 2.0

Een voorlopige visie dan toch, uitgaande van hetgeen we tot nu toe geleerd hebben. RSS feeds zijn zeker bruikbaar in de bieb. Via onze website kunnen we er helaas nog niks mee, omdat de programmatuur waarmee de site gebouwd is, geen RSS ondersteunt. In de volgende versie zal dit euvel volgens insiders opgelost zijn. Te denken valt aan abonnementen op aanwinstenlijsten, bestsellers of aankondigingen van activiteiten als lezingen, boekenverkopen, tentoonstellingen, of voorlees- en knutselmiddagen voor de jeugd. Medewerkers van de bieb kunnen eventueel met behulp van feeds hun vakliteratuur bijhouden.

In de nieuwe aquabrowser kan al wel gebruik gemaakt worden van feeds. En het werkt ook nog. Handig als je op de hoogte wilt blijven van nieuwe titels van een bepaalde schrijver of over een onderwerp, waarin je bent geïnteresseerd. Jammer dat de catalogus niet vooruit te branden is. Er valt werkelijk niet op te wachten. Als de letters van het eerste woord verschijnen in de zoekbalk, heb je zelf het tweede woord al lang en breed ingetypt. Dat laatste heeft natuurlijk niets met RSS te maken, maar het is geen reclame voor de aquabrowser.

Op Flickr en/of Picasa zouden we bijvoorbeeld foto's van het ex- en interieur van al onze vestigingen kunnen zetten en natuurlijk ook plaatjes van activiteiten die hebben plaatsgehad. Wel uitkijken dat het er niet te amateuristisch uitzien, we zijn tenslotte een professionele organisatie. Van de vele programma's die we nu voorbij hebben zien komen om foto's op te leuken, kunnen we er vast wel een stel gebruiken bij het maken van folders of posters.

Het is goed dat we straks in de organisatie een domeinspecialist informatie krijgen, die onder ander tot taak krijgt beleid te ontwikkelen op het gebied van nieuwe ontwikkelingen op het internet. In feite had dergelijk beleid er al lang moeten zijn. RSS 2.0 bijvoorbeeld bestaat al sinds 2002.

Ding 8 Online plaatjes bewerken

Nooit gedacht dat mijn kop nog eens op de omslag van een tijdschrift zou prijken. Het heeft heel wat moeite gekost (en steekpenningen om de redactie om te kopen), maar dan heb je ook wat. De programma's Snippy, Paint, Fake Magazine Covers met ingebouwde teksteditor en de Engelse Wikipedia moesten eraan te pas komen. Snippy is trouwens heel handig. Ik heb het meteen gedownload.
Nu beweer ik wel eens dat onze klanten in de bieb slecht lezen, maar ik had me heel wat tijd kunnen besparen als ik zelf eens wat beter had gelezen. Typisch geval van de pot verwijt de ketel.....
Dan had ik namelijk meteen gezien dat de foto's die je upload naar de Covers Generator het JPEG format moeten hebben en gebonden zijn aan een bepaalde grootte. Daarna liep ik vast met de teksteditor. Deze heeft behoorlijk wat mogelijkheden en toen ik de werking eenmaal begreep was er weer minstens een half uur verstreken. Al met al was het een flinke digitale puzzel, maar wel een leuke. Voor de duidelijkheid: Daffodils zijn narcissen.

Ik ben niet zo'n fan van het werk van Andy Warhol. Toch is het effect van een foto die bewerkt is met de Warholizer beslist niet onaardig.
Overigens werkt het programma niet bij alle foto's even goed. Van sommige plaatjes bleven alleen een paar streepjes over en was het orgineel niet meer te herkennen.

Tussen alle proggramma's van The Generator Blog vond ik nog een neon knipperbalk, die je kon aanpassen met een eigen tekst. Uiteindelijk heb ik daar niets mee gedaan op m'n blog, want het was me net iets te flitsend.
Op een later tijdstip zal ik zeker nog wel eens andere programmaatjes uitproberen.